Nga Lindita Ahmeti diç vështronte në gjysmëterr në shkretëtirë. Unë e hetoja praninë e ftohtë, por s’mund të dalloja gjë përveç se i dëgjova psherëtimat e natës. Dhe, të rërës. E hapa dritaren e kullës, helbete mos po e pikas syrin përgjimtar. Frynte një erë e akullt, po unë me vendosmëri shikoja hapësirës së shkretëtirës. … Continue reading Lindita Ahmeti: Gështenja