(Udhëzimet e fundit për Maestron)
Fërkoj prajshëm njata tela
që s’janë tela
deri n’hollim
prek lezëm Maestro
ka kohë që kumri tue knue
nuk kem nie
përvajshëm lëmoja pejzat
ka kohë që bylbyl s’ka qajtun
jemi zemruet bjeri
brimë me lshue
si me ardhë p’ej qielli
lë t’i çahet zemra tokës
bjeri Maestro!
bjeri theje njat vegël lotësh
që s’âsht maqinë tamam
lëmo njat trup grueje
që s’âsht grue po stuhi
qe telat e majnë ngjitun
n’mjedisdisi mos me u thy
Ngjit eshna mëko plagë
e thyeme âsht bota
qepoj njasaj qemane
qaramane
me zemrim luftari
po lëshojnë xixa telat si sëpata
n’kullë kovaçi
mbaj ngjitun njato vetima
shkrepetimë
ajrin bâne me vallëzue
me lëviz bari e lisa
njaj dru panje trishtueshëm
po hingëllon
si nji kumt fushëbeteje
përdridh njato qime
të tendosuna nga bishti i kalit
që sapo iu vra i zoti n’dyluftim
Kali parandjenë humbjën
e t’zot tërfullon
Maestro s’janë shpata
po veton!
publiku don goditjen finale
gjâmë nga ai trup belhollë
Kalle!
mëshoju rrufeve me hark
si me kamxhik
i përdridh rreth qafës së hollë
të njatij mjeti të brisht lufte
shtrydh melankolinë ma të bukur
që dhém deri në lot
nxirri ofshamat nga halli
siç nxjerr djersët nga balli
derdh krejt ligështimin
mbi njat fushë tensioni
si cicërrima që dalin nga mali
bâne p’ej saj nji nânë
që sapo merr lajmin
se iu vra djali
vibro njata tela si buzët
që dridhen n’hepim
koncerti ma solemn për violinë
duhet me gá në nji vorrim.
ObserverKult
Lexo edhe:
