Facebook – vend i ekzekutimit publik të letërsisë


Nga Dashnor Kokonozi

Dikush, duke i dhënë përshtypjet e tij të para një autori për librin e ri i thoshte: Po të mos shihja emrin tënd në kopertinë do të mendoja se ishin sonetet e Shekspirit.
Një tjetër midis lotëve njoftonte: Kam qarë gjithë mbasditen pasi lexova tregimin tënd.
Pasioni për librat e miqve jo rrallë krijon ankthe të parashikuara edhe te vetë autorët.
Problematikë janë njoftimet e natyrës: lexova me një frymë romanin tënd. Treqind faqe me një frymë është e tmerrshme.
Instinktivisht ke dëshirë të rekomandosh praninë e një pompe oksigjeni, me veglat përkatëse, gjatë leximit.
Fatmirësisht, duke iu kthyer pas në kohë statuseve të fb-së gjen arsye të shëndosha për t’u qetësuar.
Në dhjetë vitet e fundit nuk gjendet as edhe një roman që të jetë lexuar me dy frymë!
Dhe të gjithë janë gjallë!

ObserverKult