Petrit Ruka: Më mori malli…

Më mori malli,
Po vdes prej malli,
Paskësha kaq mall,
Në të gjitha zgjedhimet e foljeve shqipe,
Ti zgjedh të jesh gjallë.
Më kot të çoj në të kryerën e tejshkuar,
Ti ecën së prapthi,
Si të ecje me thembra,
Si gaforet mbi shkëmbin e çarë të detit
Ti kapur tek zemra.
O vafsh në djall, torturë e ëmbël
Që s’njihke harresë,
Se dija, që “hakmarrja” jote do ishte
Kaq e pabesë…
Folje më folje tani do luftojmë,
Deri në fund,
Më deshe, të dua, të paskësha dashur,
E Ardhmja askund…
S’ka kohë të ardhme, të ardhmen e fshimë,
Punë foljesh nuk qe,
Kundrinë e jetës, (si thika mbi zemër,)
Aty shkëlqe!
Se unë në zgjedhime foljesh kam rënë,
Të desha, s’më deshe!
Nuk di!
Tani shqipes për ty, nga malli do t’i nxjerr
Ujë të zi…