Robert Shvarc: Më ndje!

Ç’kërkoj unë
në thellësitë e buta të syve të tu gjumashë…?

Unë, breshëri, s’kam ndonjë punë
të bie mbi tokën tënde vlagë,
që vesën pret me dëshirim-
dhe jo rebeshin, shkatërrimin…

Falma përmallimin,
dobësinë
e këtij çasti çiltërsie:
Unë prapë do të marr arratinë,
e do të fshihem nëpër muzgje kotësie,
e do strukem në guvën time
që të lëpij, si bisha,
ndonjë plagë
të vjetër a të re…

Jo, unë
s’kam ndonjë punë
në thellësitë e buta të syve të tu gjumashë-

Më ndje!