![Dritero-Agolli dritëro agolli](https://observerkult.com/wp-content/uploads/2019/07/Dritero-Agolli-696x409.jpg)
Kjo grua që bie erë çokollatë,
Me mua ra dikur në dashuri,
Tani jeton me burrin në pallat,
Që ngritem vjet në bulevard të ri.
Dhe nuk e di, e lumtur është vallë,
Me burrin zemërbardhë e shtatëlartë,
Qëndroj ta përshëndes, t’i them ca fjalë,
Si kalimtar, si mik e shok i largët.
Por kokën nuk e kthen ajo nga unë,
Trak-trukun e sandaleve më lë pas,
Atë në djalëri e desha shumë,
Betoheshim të çanim çdo tallaz…
Por bashkë s’patëm fat të lidhnim jetën,
Se donte apartament të ri e telefona,
Unë bëja veç artikuj për gazetën,
Dhe flija redaksive në poltrona…
Por unë e di, akoma natën në ëndërr,
i shfaqem, e hap derën bojë hiri,
i shfaqem dhe i futem drejt në zemër,
Megjithëse pranë saj fle zemërmiri.
Kjo grua që bie erë çokollatë,
Që desh nga unë apartament të ri,
Tani jeton me burrin zemërbardhë,
Jeton e lumtur?
Nuk e di!
ObserverKult
Lexo edhe: