Midhat Frashëri: Të falem ty, o e dashura ime!

Si kombetë me vetija e me mendime të fjeshtë q’i falenë një fytyre gdhëndurë në gur a në drú: si kombetë më të qytetëruarë që rrinë me orë dhe lutenë përpara një fytyre bërë më gjyrë vaji a dy copëra drurë të bashkuarë;
si atá kombe që marrën me muaj’ udhë që të venë t’i falenë gurit të zi: si atá të moçmit q’i falëshin diellit, zjarit, shikonin me adhurim të thellë yjtë, dhe bëheshin therorë për perëndit’ e për perëndëshatë, a si atá që dhe sot shtriten’ e shtypen’ nënë qerre të Budësë; ashtu dhe unë, o e bukura ime, dua t’u falemë dy yjve që janë më të bukurë se të gjithë yjt’ e qiellit, dy yjve që janë  syt’ e shkruarë të tu, dhe  bëhem hî, o e dashura ime, nën këmbët vogëloshe tënde !

Vjeshtë 1905

ObserverKult