Zhan Moreas: Të ishe k’tu, pranë meje zemra ime

Gjëmon andej matanë erë e tërbuar,
me ulërimë prej ujku gjakatar.
mallkim, të jetë njeriu i vetmuar,
pranë një oxhaku, me të tillë acar!

Të ishe k’ tu, pranë meje zemra ime,
të të shtrëngoja këtë çast të adhuruar,
me puthje, historira e ledhatime,
do shkonte ora krejt pa e kuptuar!

Do merresha me flokun tënd të butë,
dhe sqetullat me të do të ngacmoja,
në gjoksin tënd do fshihesha me ngut,
me lodra dhe shaka të të tërboja.

Shejtani, Fati, apo ndoshta Zoti,
ndërhyjnë e na mbajnë larg, djalli ta marrë!
thëthij duhan e ndihem kot së koti,
pranë një oxhaku, me të tillë acar!

Shqipëroi: Arqile Garo

LEXO EDHE: Do vajtojnë për mua vetëm prindërit pleq…