Përtej emrit tënd
të ndjen fryma ime
dhe përtej asaj që ishe
jam një pikë e gjakut tënd
ku frymon ti
Identitet i shkruar me fije shprese
ku shkërmoqet morali i pamoralshëm
nga langojtë harbut
që flasin në terr.
E bija e filanit
hisja e gjakut të shprishur
e mishit të kafshuar
deri në asht.
Dhe shtëpia digjej
jo nga zjarri
por nga gjaku i prishur
Një djalë gruaje vret një grua
Një grua
një nënë
një motër
një vajzë
një botë.
dhe fatkeqësisht…
një bir nëne/gruaje
Nuk ka tokë
që e mban brenda vetes
trupin e një gruaje të vrarë.
Nuk ka yll as hyjni
që nuk e ndien
klithjen e një gruaje
të përbuzur nga dashuria.
Ninullat u bënë kristale
që rrjedhin nga sytë e mbetur hapur.
Sa i vogël qenka njeriu
kur dashurinë e bën plaçkë.
Dhe nata heshti!
Makth…
Një dritare e hapur
ishte jeta e saj.
Në atë natë pabesie
ia humbën zërin
ia vodhën stinët
por jo emrin.
Grua
ti jeton në mua!
ObserverKult
Lexo edhe:
