Alda Merini: Duhet ta puthësh, pa i lënë kohë të mendohet…

alda merini
Alda Merini (21 mars 1931 – 1 nëntor 2009)

Poezi nga Alda Merini

Ka gra,
por ka gra e gra…
E këto të fundit mos provo t’i kuptosh, do të ishte një luftë e humbur që në nisje.
Duhet t’i marrësh dhe kaq.
Duhet t’i marrësh dhe t’i puthësh, pa u lënë kohë të mendohen.
Duhet t’ua heqësh, me një përqafim që të lë pa frymë, ato frikërat për të cilat dinë të flasin vetëm një herë, me zë shumë shumë të ulët
Sepse kanë turp nga dobësitë e tyre dhe se, pasi t’i kenë treguar, tronditen – në një agoni të lehtë e të heshtur – nga mendimi se, duke zbuluar e rrëfyer anën e tyre të lehtë e njerëzore, në nevojë për atë të dreqosurin çast, do të shohin sesi do t’u kthesh kurrizin dhe [do të dëgjojnë] hapat e tu tek largohesh.
Prandaj merre dhe duaje.
Duaje të veshur dhe pa truk, se të zhveshura janë të mira të gjitha.
Duaje të pambrojtur dhe pa shtirje, se ti nuk e di sa shumë gjëra sytë
e një gruaje mund të fshehin pas hijes së lapsit.
Duaje të përgjumur, paksa të zhubrosur kur e ka këputur gjumi.
Duaje duke e ditur që nuk ka nevojë, di t’i mjaftojë vetvetes.
Por pikërisht për këtë, di të dojë si askush tjetër.

Shqipëroi: Natasha Lushaj

ObserverKult


Lexo edhe:

ALDA MERINI: S’DUA TË HARROJ, E DASHUR

grue alda merini

S’dua të të harroj, e dashur
as të ndez të tjera poezi:
ja, xixëllonjë e mprehtë prej kopertine
ëmbëlsisht poezia të pyet
mjaftonte një përkëdhelje e kotë
për të rrëkëllyer botën.
Shtriga sekrete që na ka parë
ka rrëmbyer lakuriqësinë e tmerrit,
ajo që i zë të gjithë dashnorët
mbështjellë në krahët e gëzimit.

Përktheu: Aqif Hysa

ObserverKult