Arjola Zadrima: Si frymën, zemër, si frymën t’due!

Si stuhi zemër, si stuhi.
Si rrezja që të djeg,
si shi,
si lisi para shiut.
Si lulen, zemër, si lulen,
si trungun bri gardhit.
Si uragan zemër, si uragan,
si fëmija para gjinit,
si etja e udhëtarit,
si ky qytet që përmbytet në muzg të dimnit,
Si Buna zemër, si Buna,
si penda kryenaltë e Kirit,
si jeta e vdekja në mue.
Si frymën, zemër,
si frymën të due.