Dua lekë, s’dua respekt!

trishtim
Foto ilustrim

Rrëfenjë

Nga Maxhun Osmanaj

Ndodhem në Tiranë më 21 qershor 2022, jo shumë larg Sheshit Skënderbe në një nga rrugët frekuentuese. Vapë e madhe mbretëronte.

Njerëzit iknin andej-këndej për punët e tyre. Edhe unë kam një punë, kërkoj një adresë. Pyes një mesoburrë për një autobus, që do të më shpiente te një adresë. Një mike krijuese kishte një përurim libri, kisha njè ftesè.

Zotëriu, në vend që të më tregonte autobusin, adresën që e kërkoja, i shqetësuar në bisedë, pa një kulturë, më afroi një celular të vjetër për shitje. U shtanga. Po ku më doli tani ky “tregtar” celularësh!

-Urdhëro 10.000lekë!
-Më fal o mik, respekt, por s’kam nevojë për celular. Kërkoj një sqarim, kërkoj një ndihmë. E kam timin, ia ktheva përgjigjen.

Prapë insiston, shpraz rafal fjalësh; do të ma mbushë mendjen.
– Ja merre ma lirë!
Ma humbi kërkesën, orientimin, që doja informatë për adresë.

-Jo bre vëlla, s’dua celular, këmbëngula!
-Po,po,urdhëro! Edhe ma lirë e ke dhe zbiriti një çmim të ulët marramendës. Ma afroi, gati në dorë ma la.
-Jo bre, s’dua. Respekt, ia ktheva dhe u nisa të largohem nga ai, sepse biseda po shkonte në rrugë jo të duhur. Atëherë ai burrë, shpërtheu dhe m’u drejtua: “Dua lekë, s’dua respekt”! Dua lekë, lekë, përsëriti dy-tri herë me një ton shpërfillës.

Ika pa më zënë taksirati. Pak më larg më ndihmuan ca njerëz fisnikë, bujarë, sepse më panë të shqetësuar dhe më ndihmuan se ku doja të shkoja. Gjeta adresën, shkova në përurim, por i zhgënjyer.
Burri do lekë, s’do respekt! Tani më mundonte një sqarim: ku ta di si e ka gjendjen në shtëpi ai burrë?! Ai ia përcillte një mesazh kohës, shoqërisë, pushtetit

ObserverKult


Lexo edhe:


MAXHUN OSMANAJ: VETËM TI MË PRIT NË NISJE

Sot të gjitha gëzimdhembjet i mora me vete
pikëtakimin e fshehtë e shënova diku
kam etje për fluturim…
dua ta puth…

POEZINË E PLOTË E GJENI KËTU