Shkrimtarja Majlinda Bregasi përmes profilit të saj në Facebook ka sjellë për lexuesit dy poezi të poetes arbëreshe Marg Scilippa të cilën thotë se e karakterizon një ndjeshmëri e veçantë nën të cilën fshihen mendime të thella, mbuluar me një ironi të hollë që demistifikon kuptimin e jetës.
KOHA IME
Shket mbi mua e shpejtë
koha ime
ujë lumi
çë ngë* di të ndalonj
e mua e brishtë
më përmbys
më zvarrit… më zvarrit…
te brigje të pazbuluar
te limane të panjohur
në një mërgim pa kthim.
NATËN
Sonte hënëza e plotë
në zgrip të malit
qëndroi të vërrej* kureshtare
pasqyrën e liqenit.
Vetëm një minut prapa
fluturojën* mbi atë çafkat me shpejtësi.
Mbyllur krahët, ulur kryet
flënë nani te foletë në mes të xunkthëvet.
Edhe te shtëpitë e njerëzvet
e ngadaltë zbret heshtja.
O, nani gjithëqish duken më të qeta më të drejta:
hjetë* çë përhapen fshehjën* mundimet e ditës.
Kush gëzohet e kush vuan
hyn te një ekuilibër të rremë:
ë çasti i harresës!
Buzëqesh hënëza besëplotë.
Tue hedhur pluhur ëndërrash
zë fill pameta në heshtje
të skallëzonjë parabolën e qiellit.
