Eva Tafa: Më deshe shumë, shumë fort…

Do të mësoj të bëhesh si unë më the:
Duhanpirëse, ta djegim shkrum të nxjerrim,
Të pijmë, të dehemi këmbët mos t’i lemë mbi tokë,
Të rrijmë natën zgjuar, të shohim yjet e t’i kapim,
Të ndjekim hënën,
Të kacafytemi deri në mëngjes,
Të mbytemi deri sa lëngjet të na thahen,
Dhe të çelemi bashkë me oksigjenin e marrëzisë.
Më deshe shumë, shumë fort
Aq sa kishe frikë të më dashuroje,
Mos u shtir se i di të gjitha,
Pranove dhimbjen që të therri shpirtin,
Sa sytë xixa të lëshonin.
Nuk prita për të bërë dashuri me ty,
Por rashë në dashuri dhe i bëra gjëmën vetes,
Nëse jam tani mbi lëkurën tënde,
Gjeta limanin e ëndrrës!
Ja ku më ke,
Përbri,
Përbaĺlë,
Nuk do të kyç asnjë çmenduri,
Me të gjitha turpet e trupit do të tallem,
Nuk iu fsheha botës,
As ti, madje në sy të botës,
Më këndoje,
Më gëzoje,
Me lumturinë!
Të mekur ngulëm thonjtë drejt aventurës,
Për ditët tona plot dallgë,
Për netët tona të rrezikshme!