Frederik Rreshpja: Mos e mallko me ndarje këtë natë

frederik rreshpja poezi per nenen


Poezi nga Frederik Rreshpja

S’duhet të ndahemi në këtë peizazh me erë
Nën këto re të qiellit rrënojë
Argjendi i dhëmbshur i këtij peizazhi
Në shpirt si medalion do të të rëndojë.

Se në ditët më të trishtuara
Të kam mbrojtur nga perëndimi dhe ditët me shi
Dashuria ime mund të bëhej çati e tërë botës
E çdo vjeshtë, e çdo stine.

Jam i trishtuar. Trëndafilat e tu
Më mbetën në duar si plagë
Dhe perëndimi rend pas mollëve me pishtar në dorë
T’i vërë flakën kësaj nate.

Ndoshta do të kthehesh një ditë
por pas mollëve dhe viteve
Atëbotë perëndimi do të ketë djegur çdo gjë
Ah! Në këtë botë të madhe, vetëm unë e ti
Nuk do të jemi të lumtur më.

(1994)

ObserverKult


Lexo edhe:

FREDERIK RRESHPJA: PO TË PRES…

Lexo edhe:

RRËFIMI I POETIT FREDERIK RRESHPJA PËR PRISHTINËN

Nga Petrit Palushi

“… E kishim lënë me Rexhep Ferrin e Ali Podrimen të takoheshim te hoteli ku rrija. Po unë, bash n’atë orë kur e dija se do vinin dola nëpër rrugët e Prishtinës. Nuk e di si u ngjaja njerëzve… Si lypsar a si shtegtar i largët që shkonte për herë të parë aty. Vërejta se kthenin kryet kah unë. Unë vetëm qeshja me mendje. Unë s’i njihja ata, por edhe ata s’më njihnin. U futa në një kafe dhe zura vend te një tavolinë e zbrazët. Klientat po më shihnin me vëmendje. Ndoshta mendonin se u bënë edhe lypësat me u futë nëpër kafe. Porosita një raki. Kamerieri e solli shpejt. Mbas do kohe erdhi prap dhe më tha:

Tekstin e plotë e gjeni KETU

ObserverKult