Frederik Rreshpja: Nga larg me mall, do vështroj

Bie një gjethe tërë vjeshtë,
A një dridhje muzgu;
Bie alarmi i shirave, rrëzohen udhët e zogjve,
Dhe hëna projekton profilin tim në xham.
Kështu do të iki, vizatuar nga hëna.

Do desha të shkoja në hënë,
Për të kujtuar pikëllimet e rinisë.
Nga larg me mall, do vështroj Tokën,
Shtëpinë ku u deshëm dhe u grindëm përjetësisht.

Po, zemra ime, hëna nuk ekziston,
Që ditën që u shfaqe ti.

*Titulli i origjinalit: “Hënë s’ka”