Vjollcë Berisha: Mos ia vër llozin portës

Mos ia vër llozin portës
kur të iki unë.
Afroje vetëm pak
dua të jemi larg për një të shtyrë dere.

Do të dal në muzgun e asaj dite,
që s’ka për të aguar derisa të shtyhet rishtazi ajo portë,
do të dal duke fërgëlluar mbi gjërat që patëm,
dëshirat e fshehta do pingërojnë si zogj.
Po ne ku ta dimë gjuhën e zogjve?!

Një lutje të vetme e përgjojmë të dy –
Unë: të më ndalosh
Ti: të ndaloj
Lutja s’duket gjëkundi
ia ndijmë vetëm ushtimën përcëlluese përbrenda.
Unë iki
pa e përplasur derën si në filma.

Ky muzg s’ka për të aguar,
po ti mos e mbyll me lloz atë shëmtaraqkë,
do të jemi larg sa një e shtyrë dere
dhe e di se s’kam për të ardhur më.