Fundi është afër,
afër buzëve, sy më sy
Dy maska takohen, të ngrira, të pasigurta se kush ndodhet pas tyre.
Larg diku, dikush dhezë cigaren.
Maskat flasin, bëjnë karneval;
Buzët lagen nga birra, kafeja, çaji etj, etj.
Sytë digjen nga ekrani i telefonit
Gojët ulërasin; Jeta është absurditet! Oh sa bukur!
Fluturojmë nga gëzimi, u çliruam nga fajet.
Muzika tingëllon misterioze nën zërin e Mbretit Hardhuc!
Ai dëfton; Jeta është e pasigurt, kurse fundi është afër.
Ky është fundi miku im; më thotë maska.
Fundi i buzës së qeshur dhe lehtësisë së padurueshme të jetës!
Dhe Hardhuca vazhdon; fundi i netëve kur ne përpiqeshim që të vdisnim.
Ne s’dimë asgjë dhe ky është bekim.
Ngadalë, maskat u shkrinë, gojët mbeten të hapura.
Dritë, O drit’!
ObserverKult
