Afrim Demiri: Stinë pa stinë

Dimri pa borë
një lakuriq i humbun
udhëve të ditës
Era e krisun ia përplas
trishtimin në ftyrë

Pranvera
pa gjelbrim
si një kukull e zhveshun vitrinave të dyqaneve
të basmave
Druhet në pafajsinë e saj

Vera pa diell
si nje vejushe e pa fat
I kalben frutet në pritje
të rrezeve t’ fshehuna

Vjeshta oh vjeshta
pa shi si vasha me lot të shterrun për dashnorin e vdekun

Stinët pa stinë
si njerëzit pa karakter
Parakalojnë trotuarëve
si hije të frikshme