Bardhyl Oseku: Kaluan vite pa u parë…

Kishin kaluar vite pa u parë
Akrepat e kohës ishin ndryshkur

Në qiellin gri të pritjes nuk vërehej asnjë ndryshim
Ditët e netët vinin e iknin duarthatë

Një mëngjes të beftë
vetëtimë e bubullimë i bluan retë e hirta të pritjes

U kthye
U përqafuan u puthën me zjarrin e mallit në gji

Në kopshtin e dashurisë
Shpërthyen sërish zambakët e gëzimit
Ylberi shumëngjyrësh i shpresës i hapi krahët në qiell

ObserverKult