Dashuria është e bukur vetëm kur nuk dashuron

besnik mustafaj...

Poezi nga Besnik Mustafaj

Betohem në emër të gjakut e të shpirtit tim të shenjtë,
Vetëm të vërteta të them, të vërtetat e mia të trishta:
Dashuria është e bukur vetëm kur nuk dashuron.
Shumë vite më parë, kur isha ende i parritur,
Më desh një vajzë, si unë, me fytyrë të njomë.
E putha një mbrëmje nën hijen e qelqtë të pishës,
E putha siç di të puthë një djalë ende i parritur,
Një djalë që ende s’e di ç’është pengu në shpirt.
S’e putha më, kuptohet, aq ish dashuria për mua,
E kisha thirrur sa për t’i marrë lotin-hënë e zbehtë-
Që do të ndriçonte nga larg mbretërinë time magmatike.

Dhe një vajzë më pas, një tjetër, një tjetër,
Shumë herë jam puthur, e fërkuar, e nxehur
Me vajza netëve, nën hije pishash ku flinin
                            ca zogj të vegjël qytetesh,
Dhe kam ikur prej tyre pa dhimbje, krenar madje,
Si një kalë i egër, që ende s’e di ç’është mëgojza.
Ç’kisha bërë fajësisht të mbrëmshen,
                     lehtësisht e kam harruar të nesërmen.

E them, në emër të gjakut tim prej burri
                                          e shpirtit tim prej fëmije,
Besomëni, për gjithçka jam penduar.

Ti, Zot që je në qiell, në ke ndër mend të zbresësh një ditë
Në tokën tënde të ndaluar, eja tani!
Për mëkatet e mia mund të më ndëshkosh më lirisht se kurrë,
Jam krejt i pambrojtur, sepse jam i dashuruar.

1987

——————————————————————–

LEXO EDHE: Besnik Mustafaj: Është bukur të ecësh në shi

Zemër, më thua, është bukur të ecësh në shi.
Dhe unë të besoj, sepse e thua ti me sytë në sytë e mi,
Ani pse ajri ka humbur krejt shkëlqimin
-përzierje e të bardhës me të zezën nga një piktor i keq-
Ani pse pemët nderin përmbi trotuare degët e zhveshura
Si gjurmë të shngjyrosura këmbësh të zogjve mërgimtarë,
Ani pse qielli s’është më qiell ashtu i varur poshtë,
Pa një pëllumb, pa një rreze, pa një spërdredhje vetëtime…

POEZINË E PLOTË MUND TA LEXONI KËTU