Çfarë është nostalgjia, sipas Gabriel Garcia Márquez

Gabriel Garcia Márquez
Gabriel José de la Concordia García Márquez (6 mars 1927 – 17 prill 2014)

“Mënyra më e keqe për të ndjerë mungesën e dikujt, është t’i ulesh pranë dhe të dish se nuk do ta kesh kurrë.” – Gabriel Garcia Márquez

Ndër shkrimtarët më të famshëm në gjuhën spanjolle, Gabriel García Márquez konsiderohet babai i realizmit magjik. Me talentin e tij të jashtëzakonshëm ai kontribuoi në tërheqjen e vëmendjes mbarëbotërore drejt letërsisë së Amerikës Latine. 

Romani i tij më i famshëm, “Njëqind vjet vetmi”, u votua në vitin 2007 si vepra e dytë më e rëndësishme në gjuhën spanjolle e shkruar ndonjëherë. Një tjetër kryevepër absolute është “Dashuri në kohërat e kolerës”, nga e cila është nxjerrë fjalia e Markezit.

Gabriel Garcia Márquez

“Dashuri në kohërat e kolerës”

Një dashuri romantike dhe e pafund, në gjendje për të pritur me durim, me besim të palëkundur, për “pesëdhjetë e tre vjet, shtatë muaj e njëmbëdhjetë ditë, duke përfshirë edhe netët”.

“Ishte e pashmganshme…”. kështu nis rrëfimi i kësaj historie në brigjet e Karaibeve të Amerikës së Jugut. Një histori që vjen nga fundi i shekullit XIX dhe që ndjek jetën e tre personave me fatet e ndërthurura të tyre.

Nisur nga rrethanat, Florentino vendos të presë për pesëdhjetë vjet. Pasi lihet prej saj, prej Ferminës, protagonisti bëhet pronar i një kompanie detare për t’u ngjitur në shoqëri. Në mes të inatit të tij, ai bën dashuri me më shumë se njëqind gra, por nuk arrin të harrojë kurrë Ferminën. As gjysmë shekulli më vonë.

Kjo është kronika e një pritjeje të gjatë e të sigurt, e një dëshire që nuk shuhet por shtohet me kalimin e viteve, duke kapërcyer të gjitha pengesat.

Një histori dashurie dhe shprese me të cilën, Márquez braktis shqetësimin e tij të zakonshëm dhe angazhimin e tij ndaj denoncimit social, për të treguar një epope magjepsëse pasioni dhe optimizmi. Një roman atipik dhe i shkëlqyer nga i cili del shija intensive për një rrëfim të plotë dhe përrallor, me përshkrimet plot ngjyra të Karaibeve me diell dhe njerëzve që jetojnë aty.

Fermina, Florentino dhe doktor Urbino janë personazhe krejtësisht të trilluar. Sidoqoftë, shumë nga aktet e tij ndodhën në jetën reale. Në lidhje me fillimet e romancës së prindërve të tij, García Márquez shpjegoi: Marrëdhënia aq i pakënaqur në vitet e para, e dashurisë së Florentino Arizës dhe Fermina Dazës, janë një kopje fjalë për fjalë, minutë pas minute, nga dashuria e prindërve të mi”.

Gabriel Garcia Márquez

ObserverKult

Lexo edhe:

GABRIEL GARSIA MARKEZ: SI U BËRA SHKRIMTAR…