Dritëro Agolli: Ajo u vonua, ndaj dua një tjetër…

Ti do vish përhumbur në varrezë, Në Tiranë a në një fshat Devolli, Dhe do prekësh pllakën e mermertë Plot me shkronja “Dritëro Agolli”.

Ajo më dërgoi një letër të kaltër,
Një letër të kaltër ajo më ka sjellë.
Dhe tund borziloku peshqirin e pastër
Dhe hëna nga qielli derdh lëngun e verdhë.

Për çfarë ajo shkruan dhe zemra ç’i vuan,
Për çka zemra ime e lodhur lëkundet?
Më fton t’i shkoj pranë e gjë tjetër nuk shkruan,
Gjë tjetër nuk thotë e më tutje nuk mundet.

Por unë as që vete as nesër të premten,
As nesër të premten, madje as pasnesër;
Asaj s’i përgjigjem dhe s’grindem me veten,
Ajo u vonua, ndaj dua një tjetër.

ObserverKult

————————

Lexo edhe:



DRITËRO AGOLLI: PRES TË VIJË NJË NUSE…