Elida Rusta: M’puth i dashtun!

M’puth i dashtun!
Puthmë këtu mes gjinjve,
mandej shko!
Mbaja hatrin atij që nesër ka me u muros.
Le të zihet fryma si atëherë,
kur unë bima e blertë,
që sa kish msue me ecë
t’bána burrë me puthjen e parë,
e s’mujshe me dal prej shpie
se ishe burrë i puthun.

M’puth i dashtun,
asnji minutë pá ty s’më rrihet,
kam humb në djegien e yjeve
që báhen shi drite për ne.
Puthmë me cigare në buzë,
kámbzbath tê hymë në det.
Notin e mësojmë ma vonë.
M’puth i dashtun
e kqyr qysh ta ruej dashninë prej qelibari,
si grue Ballkani në arkën me erë ftonjsh
e tesha deke,
me dek’ vashë e bukur.
Kur m’puth ti
vdekja nuk vjen nesër.

ObserverKult