Historia frymëzuese e binjakeve nga Patosi që u bënë shkencëtare në Angli: “U fshehëm poshtë kamionit, kemi punuar që 13 vjeçe”

“Good Morning Hope”, kështu titullohet libri i dy shkencëtareve të suksesshme, Argita dhe Detina Zalli.

Të ftuara së fundi në emisionin “Opinion”, motrat binjake nga Patosi treguan kalvarin e vuajtjeve që u është dashur të kalojnë për të shkuar nga Shqipëria drejt Britanisë së Madhe.

“Kemi 25 vite në Britani. Mundimet për të ikur larg Shqipërisë kanë nisur që në vitin 1997, por në 1999 kemi arritur të largohemi. Ne jetonim në Patos.

Kemi pasur një fëmijëri shumë të lumtur dhe prindërit kishin tentuar për t’u larguar, por pa sukses. Gjetëm një mënyrë me anën e një doktori.

Babi ka dashur që të iknim në Amerikë, provuam në Kanada, derisa na gjeti ky udhëtim për në Angli. Ka qenë rastësi udhëtimi.

Ne u nisëm për të shkuar me avion, përfunduam me kamion. Ne kishim paguar doktorin që ishte lidhur me një grup trafikantësh. Na kërkuan 12 mijë dollarë dhe në momentin që shkuam në aeroport, nuk na u lejua të udhëtonim”-treguan fillimisht ato.

“Shkuam në Milano, morëm trenin dhe më vonë morëm trenin për Paris, ishte shumë e vështirë. Nuk kishim as karta telefoni derisa mësuam që personi që na prisnte ne, kishte probleme me policinë. 

Pastaj përfunduam te Kryqi i Kuq në ambiente të jashtme në Francë duke pritur për kamion. Ishte një situatë e vështirë.

Në Paris qëndruam 1 ditë. U fshehëm poshtë kamionit, por për të hipur, duhej sipër kamionit.

Kamioni nuk kishte dijeni që ne ishim aty. Transportonte ushqim macesh dhe qensh. Arritëm që të hynim me këtë kamion në Britaninë e Madhe. Ishte viti 1999.

Kur ëndërron një fëmijë shqiptar për të shkuar në Britani, ëndërron se do të shkosh në parqe. Ne u bëmë prindër të prindërve tanë ngaqë dinim anglisht.

Ne filluam të punonim 13 vjeçe, ishim kamariere. Mbanim atlete me taka që të dukeshim si 16 vjeçe.

Jeta ishte shumë e vështirë. Gjatë gjithë kohës ishim në ankth, ishim të bullizuara dhe në shkollë sepse ne ishim refugjatët e parë në atë qytet, ishim dhe binjake dhe na flisnin emra të ndryshëm.

Na thonin shkoni në vendet tuaja, çfarë doni ju këtu.”- vijuan rrëfimin e tyre dy shkencëtaret shqiptare në fushën e imunologjisë dhe biologjisë molekulare./living.al

ObserverKult


lea ypi

Lexo edhe:

“PUNA E PARË SI BABYSITTER”, LEA YPI RRËFEN VËSHTIRËSITË SI EMIGRANTE!

Lea Ypi rrëfeu në programin “Dita Jonë”, çfarë e frymëzoi të shkruante librin “Të lirë”.

“Ishte ndoshta si të gjithë gjërat e mira, fryt i rastësisë”, tha Lea.

“Unë isha në Berlin duke bërë kërkime shkencore për një libër filozofik rreth konceptit të lirisë. Po trajtoja këtë temë në traditat e mendimit liberal dhe socialist. Ndodhi pandemia, lockdown-i, cdo gjë u mbyll, bibliotekat u mbyllën.

Tekstin e plotë mund ta lexoni KËTU:

ObserverKult