Konstantin Kavafis: Ishim ndarë vetëm për një javë… ajo javë nuk mbaroi kurrë

Këtë dhomë sa mirë e njoh.
Tani jepen me qera edhe kjo edhe tjetra përbri
për zyra tregtie. Gjithë shtëpia u bë
zyra ndërmjetësish, tregtarësh dhe Ndërmarrje.

Ah këtë dhomë e kam kaq të njohur.

Këtu ndanë portës ishte kanapeja,
dhe një tapet turk përpara saj;
përkrah rafti me dy saksi të verdha.
Djathtas; jo, përballë, një dollap me pasqyrë.
Në mes tryeza ku shkruante;
dhe tri karriget e mëdha prej kashte.
Pranë dritares ishte shtrati,
ku bëmë aq herë dashuri.

Ende do jenë ndokund të gjorat.

Pranë dritares ishte shtrati;
dielli i mbasdites i shkonte gjer në mes.

…Ora katër mbasdite, ishim ndarë
vetëm për një javë…Ajme,
ajo javë nuk mbaroi kurrë.

1919

*Titulli i origjinalit: Dielli i masdites

Përktheu: Romeo Çollaku