Martin Camaj: Deshta nji vashë

Deshta nji vashë- tha miku-
në shtëpín e vogël, rrethue n’shimshir,
në shtëpín e vogël me lule në shkallë!
Fluturova si bleta në rrezet e para n’ajr
mbi flatrat e ndjenjes.
Zemra m’u dridh e dora
si thimthat e bletës zogë
në gjinin e lules, n’aroma,
kur pin hektar.

Deshta nji vashë me gjakun e ndezun të Jugut,
me butsín e frymës s’eme n’muzg,
kur gjoksi binte në pagjë.

Tash, veç zani i kulluet i saj n’për shtëpi
më duket se më kumbon në veshë
ndonjiherë,
si melodí e dashun dikur- në fëminí.