Martin Camaj: Deshta nji vashë

martin camaj deshta
Martin Camaj

Deshta nji vashë
në shpinë e vogël rrethue n’shimshír,
në shpinë e vogël me lule n’shkallë.

Flutrova mbi flatrat e mallit
me bletë në rrezet e para n’àjr
e zemra m’u dridh e dora
si thimtha zogze n’gjinin e lules,
n’aroma, kur pin nektàr.

Deshta nji vashë
me gjakun e ndezun t’Jugut,
me butsinë e frymës së qeshorit n’muzg
tue pritë që parzmi t’binte n’pagjë.

Tash, vetëm zâni i saj i kulluet
më duket ndojherë
se po m’kumbon në veshë,
melodí e dashtun dikur dhe qitë
në harresë.

ObserverKult

Lexo edhe:

ANTON PASHKU: DESHTA ME JA ZANË SHIKIMIN, POR NUK MUNDA…

anton pashku vasha deshta

Heshtëm. Dhe në heshtje, afër meje, ajo kish zanë të sajojë nji piramidë prej ranës.
Kurse unë nuk bajsha gja. Ndëgjojsha cinxëritjen e gjinkallës së strukur në shqopën mbrapa nesh. Pos saj, nuk ndëgjohej asgja tjetër…

Madje, tash, nuk ndëgjohej as zhumhuri sado i vogël i valëve të liqenit artificial. Së paku, unë nuk ndëgjojsha kurrfarë zani; tanë natyra dukej se kishte mbetë pa gojë, memece, e shurdhët.

Tekstin e plotë e gjeni KETU

KARLOS SAAGUN: TË DESHA NDOSHTA…

Të desha ndoshta për gjethen ngjyrë ar,
që në zemrën tënde njihja vjeshtë për vjeshtë.
Po sot jo më! Të bien klarinetat!
Festë e ringjalljes së trupave sot është.

Do të ngrihemi së toku me agimin.
E zhveshur je dhe e bardhë. Një përqafim.
U bëra vonë. Po ikën. E hirta natë
tani ka mbetur mbi mendimin tim.

Kurm tjetër më me jetë s’kam për të gjetur
as brenda jetës vetë, këtë e di.
Ra qetësi e agimit. Mund të shkojmë.
Te më i larti mal do të ngjitemi.

Poezinë e plotë e gjeni KETU

ObserverKult