Para se të më gjykosh, vish këpucët e mia dhe ec rrugëve kah kam ecur unë!

Para se të gjykosh jetën time apo karakterin tim, vish këpucët e mia, ec rrugëve ku kam ecur unë, jeto dhimbjen, dyshimet, të qeshurat e mia.
Jeto vitet që kam jetuar unë, rrëzohu atje ku jam rrëzuar dhe ringrihu ashtu si unë.

Luigji Pirandello

Më shumë nga i njëjti autor:

LUIGI PIRANDELLO: AJO S’ISHTE MË TEREZINA E TIJ… KISHTE MARRË FUND GJITHÇKA

Këtu banon Terezina?
Kamerieri, i cili nuk e kishte veshur ende setrën e frakut, por që kishte vënë në qafë jakën e kollarisur.
E vështroi nga maja e flokëve deri në fund të këmbëve djaloshin që po i rrinte përballë në sheshpushimin e shkallëve.

Në vështrim të parë dukej se ishte fshatar.
Kishte ngritur deri rrëzë veshëve jakën e setrës prej cohe të ashpër, duart i kishte të ënjtura e të skuqura nga të ftohtit.

Në njërën dorë mbante një torbë të ndotur, ndërsa në tjetrën, si kundërpeshë, një valixhe të vjetruar.
-Terezina? Kush është Terezina?- pyeti kamerieri, duke ngritur lart vetullat e dendura dhe të bashkuara rrëzë hundës.
Ato ngjanin sikur të qenë një palë mustaqe që i kishte rruar aty mbi buzë dhe pastaj i kishte ngritur aty lart për të mos humbur.

Djaloshi më parë tundi kryet për të shkundur nga maja e hundës një pikëz që i kishte rrjedhur nga të ftohtit, pastaj iu përgjigj:
Kliko KËTU për më shumë