Preç Zogaj: E mora për dore trishtimin

preç zogaj
Preç Zogaj

E mora për dore trishtimin
Dhe shkova ta mbys në lumë,
Por rrjedha ishte e cekët.

E hodha në krah si hobe
Dhe shkova ta hedh nga shkëmbi,
Por toka ishte afër.

Atëherë e lidha në djep,
Dy ditë e net e përkunda,
Por gjumi s’e zuri.

Tani bares në rrugë
Me trishtimin tim në fytyrë:
Më falni, u them të gjithëve.

ObserverKult


Lexo edhe:


PREÇ ZOGAJ: KURRË S’DO TË DUA TË KTHEHEM