Prust: Ne jemi shëruar nga vuajtja vetëm duke e përjetuar atë të plotë…

ObserverKult ua sjell disa thënie nga shkrimtari i njohur, Marsel Prust

Nuk ka asnjë njeri, sado i mençur, i cili në një periudhë të rinisë së tij nuk ka thënë gjëra, ose nuk ka përjetuar disi vetëdijen nga e cila është kaq i pakënaqur në jetën e mëvonshme, sa po të mundte, do ta shuante nga kujtesa.

Tre të katërtat e sëmundjeve të njerëzve inteligjentë vijnë nga inteligjenca e tyre. Ata kanë nevojë për së paku një mjek që mund ta kuptojë këtë sëmundje.

Koha kalon dhe pak nga pak gjithçka që ne kemi thënë gënjeshtër bëhet e vërtetë.

Lumturia nuk i shërben asnjë qëllimi tjetër përveçse ta bëjë palumturinë të mundshme.

Nëse pak ëndërrim është i rrezikshëm, shërimi për atë nuk është që të ëndërrojmë më pak, por të ëndërrojmë më shumë, të ëndërrojmë gjatë gjithë kohës.

Në një ndarje ai i cili nuk është me të vërtetë në dashuri, thotë gjërat më të çiltëra.

Gjithmonë gjatë një çasti kalimtar të mendjes ne marrim vendime jetëgjata.

Le të jemi mirënjohës për njerëzit që na bëjnë të lumtur, ata janë cirk simpatik që i bëjnë shpirtrat tanë të lulëzojnë.

Si çdokush që nuk është në dashuri, ai mendonte se njeriu zgjedh personin e dashur pas diskutimeve të pafund dhe në bazë të cilësive ose avantazheve të veçanta.

Dashuria është një torturë reciproke.

Dashuria është hapësirë ​​dhe kohë e matur me zemër.

Vetëm nëpërmjet artit ne mund të dalim nga vetja dhe të dimë se çfarë sheh një person tjetër.

Njerëzit mund të kenë shumë lloje të ndryshme të kënaqësisë. Kënaqësia e vërtetë e tyre është ajo për të cilën ata do t’i braktisin të tjerët.

Njerëzit dëshirojnë të mësojnë për të notuar dhe në të njëjtën kohë për të mbajtur një këmbë në tokë.

Lidhjet që bashkojnë një person tjetër me veten tonë ekzistojnë vetëm në mendjen tonë.

Koha, e cila i ndryshon njerëzit, nuk e ndryshon imazhin që kemi krijuar prej tyre.

Ne jemi shëruar nga vuajtja vetëm duke e përjetuar atë të plotë.

Ne nuk do të kemi sukses në ndryshimin e gjërave sipas dëshirës sonë, por gradualisht dëshirat tona ndryshojnë.

Ne kurrë nuk duhet të kemi frikë të shkojmë tepër larg, sepse e vërteta qëndron përtej.

Fjalët nuk ndryshojnë kuptimet e tyre në mënyrë drastike në rrjedhën e shekujve si bëjnë emrat në mendjet tona në rrjedhën e një apo dy viteve.

Një grua rrallë dashuron në mënyrë të mjaftueshme për të gjitha nevojat tona, kështu që ne e mashtrojmë atë me një tjetër të cilën nuk e duam.

Për sa kohë që njerëzit janë të lirë të kërkojnë atë që duhet për të qenë të lirë që të thonë se çfarë mendojnë ata, për të qenë të lirë që të mendojnë çfarë duan ata, liria kurrë nuk mund të humbë dhe shkenca kurrë nuk mund prapambetet.

ObserverKult