Shpella me pesë gishta

EPOSI I BJESHKËVE TË LUMËS
(60 legjenda t’rrëfyeme)
Nga Petrit Palushi


N’Gjalliçe, si nja treqind hapa ma teposhtë Kroit Kishës asht nji shpellë.
Ngjitmas me shpellën asht nji bjeshkë.
Te ajo bjeshkë, nji çoban i Shtiqnit po kulloste delet.
Çobani ish trupmadh..
Çoban ding, si me qenë Lisi i Madh i Shtiqnit.
Nji ditë, donte me u futë n’shpellë, por shpella e kish hymjen e ngushtë.
At’herë, ia vu dorën anës epërme t’shpellës dhe e çoi shtat’ pllamë ma nalt.
Fap, u fut n’shpellë lehtë e lehtë.
T’nesërmen, nja dy vetë panë n’hymje t’shpellës fërkemin e dorës n’gur.
Prej asaj kohe shpellës i mbeti emni Shpella me Pesë Gishta.
Kur binte shi, te ajo shpellë futej edhe arusha ma e madhe e malit.
S’kish nevojë me u kërrusë.
Hymja e shpellës tash ish e naltë e i merrte edhe dy arusha t’mdhaja bashkë.

ObserverKult