Teodor Keko: O nënë, eja në dritare

Muzgu i kaltër vel u var,
mahnitës u bë qielli.
Gjithshka si me magji më ngjan
me një dekor baleti.

Dhe hëna paksa e trishtuar,
si pikëllim i Lorkës,
qiellit i shkon kaq shumë,
siç i shkojnë nuses lotët.

O nënë eja në dritare,
të shohim hënën mbi Dajt të ndrisë
dhe të më thuash me një zë zemre:
Nuk ka si muzgjet e Shqipërisë.

LEXO EDHE: Teodor Keko: Kur s’më do njeri, pse duhet të dua unë…