Në majë të gishtave
shkelëm shkretëtirën që kemi brenda,
mbyllë gojën për të mos thirrë nga gëzimi
Këtu më parë s’ka çapitur kurrkush
as thembrat s’i shtrijmë rërës së vjetër
Bën vonë për gëzime të mëdha,
bën ftohtë për ëndrra miturake
Me hukamë, midis pëllëmbëve,
i ngroh do ditë
t’i mbaj edhe pak.
ObserverKult
Lexo edhe:
