Afrim Demiri: Puqje

Një kokërr zalli
si kokërr sheqeri
kriposi kafenë
buzëdetit dhe hyni
brenda meje

Një dredhë ere
na mori 
na çoj n’qiell

Nata tuj ra
Filluem t’bijmë
si yje kosmik
dhe t’shuhemi
në det si thëngji

Qiell e det
U puqën në një
po si kokërra
e zallit me mue

Pastaj
Një gjysh e rr’feu
p’rrallën për bajlozin
e zi
Si për  një yll t’shuem
si për një vrimë t’zezë
të dalun nga deti.

LEXO EDHE: Afrim Demiri: Triptik për Ditën B