Arben Prendi: Vashat nguten me u bâ gra!

Taka të nalta,
Të holla thikë,
Plagosin trotuarin.
Kalimtarët anojnë kryet të trembun mbrapa.
Asgja, asgja, mos u ligështoni.
Vashat nguten me u bâ gra!

Vashat nguten me u bâ gra,
Kozmetikë, inxhina, sytjene me gjinj dredharakë,
Sjellje perfekte për kryezoja burrash,
Sfidë për lutje.
E natyrshme a e panatyrshme kjo ngutje?…
Nuk e di pse pra,
Vashat nguten me u bâ gra?!

Përqark bubullojnë hapat dhe qeshjet e tyne,
Hapa dhe qeshje enkas për gra,
Kofshë molisëse, trupa sfungjer, krahë,
Lëkundje të prera.

Vashat nguten me u bâ gra!
Trillojnë humbje të rrejshme për lojnat,
Kukulla mistrece,
Macet bishtdredhme,
Xixëllonjat,
Kunorat me lulet e vockla të qershive,
Në një stinë të papërsëritshme.

Kot nguten,
e pamëshirshme âsht koha.
Ah, sa kanë me u pendue!
Ah, sa kanë me u pendue!