Martin Camaj: E vetmja dashuni ime…

Ndjenjat e mia janë farë maranxhash
e plasin nën diellin e fortë
mbi rrasë.

E vetmja dashuni ime,
pse m’i len ndjenjat
të plasin nën diellin e fortë
mbi rrasë?

Ndjenjat e mia janë farë cipresash
e plasin nën diellin e fortë
mbi rrasë.

Dashunia shkon e më len
pa dheun e pranverës
e mbes i vetëm në kohën e pa ngjyrë,
e mbes i vetëm pa stinë
në vjetin njimij nandqind
e gjashtëdhetë e tetë.

*Titulli i origjinalit: “Vjeti 1968”