Nikos Kambas: Ti moj mike gjithё inat mos rri

Vallёzonin vashat mbrёmanёt ndёn krua,
lule tё brishta si e ujit shkumё,
oh! qё tё tёra i desha, e m’u kujtua,
se paskam vend nё zemёr pёr mё shumё.

Gjynahun tim e them, madje me bujё,
tё shkojё kjo bukuri e unё tё flё?!
Ja pra! unё ngjaj me tё liqenit ujё,
ç’do gjё qё shkon njё gjurmё e lё mbi tё.

Liqeni veç qё vizaton gjithçka,
sa ikёn kjo edhe piktura shkon.
Pёrveç tё qiellit kaltёrsi q’ e mban
pёrherё mbi tё e kurrё nuk e largon.

Lёrmёni mua tё mё thonё tё marrё,
dhe ti moj mike gjithё inat mos rri.
Nё jam liqen, e pёr tё tёra i mbarё,
si qiell mbi liqen shkëlqen veç ti.

Shqipёroi: Arqile Garo