Pablo Neruda: Unë vetë, jam ëndrra jote…

Dhe tani je e imja, shplodhu në ëndrrën tënde brenda times,
Dashuria, dhimbja dhe puna le të flenë tani,
Nata vëhet në lëvizje nga rrotat e padukshme
dhe ti pranë meje, e pastër, si qelibar i fjetur.

Asnjë tjetër nuk do flejë me ëndrrën time e dashur,
ti do ikësh, ne do ikim të shoqëruar nga ujërat e kohëve,
askush tjetër nuk do udhëtoje hijen e saj me mua,
vetëm ti, përgjithmonë e gjelbër,
përgjithmonë diell, përgjithmonë hënë.

Duart e tua kanë hapur grushtin delikat
dhe lanë të rrëzohen pa drejtim, gjurmët e tyre të buta.

Sytë e tu vetëmbyllen si dy krahë gri,
ndërsa unë ndjek ujërat që t’i sjell,
e që më çojnë në vazhdim.

Nata, toka, era, përshëndesin fatin e tyre
dhe unë, jo vetëm që nuk jam pa ty,
por unë vetë, jam ëndrra jote…

Shqipëroi: Fatos Arapi

*Titulli i origjinalit: “Tani je e imja!

LEXO EDHE: Pablo Neruda: Këto janë gjërat që më le…