Bledi Ylli: Ty që zemrën ta dhurova

Ty që ëndrrën ma mban zgjuar
Edhe shpirtin ma bën erë,
Mij’ra herë më ke lënduar,
S’të urreva, asnjëherë!
Ty që zemrën të dhurova
Si të ishte, një pikturë.
Dhe pse veten e përçmova,
Ty nuk të urreva kurrë!
Dashuria ka urrejtje,
Mirëpo unë s’e gjeta dot,
Nuk harrova të të dua
Dhe pse je motiv për lot’!
Dhe pse je ti shkak i heshtjes
I mërzis që më mbyll sytë,
Perëndia e kureshtjes,
T’adhuroj dhe pse më mbyt !
T’adhuroj edhe i mbytur
E vetmja udhë që më le ti,
Nuk do t’lodhem duke pritur,
Dhe pse ”ardhje” s’ka, e di !
Ty, që ëndrrën ma mban zgjuar
Edhe shpirtin ma bën erë,
Mij’ra milje e mërguar,
E unë pranë të ndjej përherë!
Nuk ka jetë pa pasur vuajtje
Dashuri, nuk ka pa jetë !