Sokrat Habilaj: Ti je gërma e fundit, para se të vdes!

S’të thash se ti je dashuria e vetme, Por je caku i dashurive, atje në skaj. Nëse më shfaqet imazhi i një tjetre, Kthehet pas, e ikën si e zënë në faj.

S’të thash se ti je dashuria e vetme,
Por je caku i dashurive, atje në skaj.
Nëse më shfaqet imazhi i një tjetre,
Kthehet pas, e ikën si e zënë në faj.

S’të thash ti je ylli im, e fjalë si këto,
Se mund të them gjëra më të thjeshta.
Je fryma që mua çarçafët m’i ngrohë,
A rrëmuja ime, kur të kthej nga vetja.

S’të thash se në botë si ty, s’ka asnjë,
Si thonë të gjithë ata që nuk kanë besë.
Ti je heshtja ime, ku fjalët s’duhen më,
Po ti, je gërma e fundit, para se të vdes!

ObserverKult

Lexo edhe:


SOKRAT HABILAJ: TRADHTITË E MIA KANË EMRIN TËND!