reklamë

Etiketim: Hajnrih Hajne

“Ata u deshën me afsh e zjarr”, poezinë e Hajnrih Hajnes...

Atje, majë shkëmbit të lartë, Këndon ëmbëlsisht Lorelai; Dhe petku i shtatit, i artë, Dhe krehri në dorën e saj.

Hajnrih Hajne: Ju dashuroj zonjushë!

Ishin të dy kaq shumë të dashuruar, vidhte ai, ajo i bëntë roje nëpër natë, shpikte ai zullume e ajo e lumturuar, e shtrirë në këmb’t e tij, bënte gallatë, vetëm gallatë.

Hajnrih Hajne: Të desha dikur…

Atje, majë shkëmbit të lartë, Këndon ëmbëlsisht Lorelai; Dhe petku i shtatit, i artë, Dhe krehri në dorën e saj.

Hajnrih Hajne: Të desha dikur…

hajne

Hajnrih Hajne: Përse sytë m’i mbulon me dorë?

Ishin të dy kaq shumë të dashuruar, vidhte ai, ajo i bëntë roje nëpër natë, shpikte ai zullume e ajo e lumturuar, e shtrirë në këmb’t e tij, bënte gallatë, vetëm gallatë.

Hajnrih Hajne: Ishin të dy kaq shumë të dashuruar…

Ishin të dy kaq shumë të dashuruar, vidhte ai, ajo i bëntë roje nëpër natë, shpikte ai zullume e ajo e lumturuar, e shtrirë në këmb’t e tij, bënte gallatë, vetëm gallatë.

Hajnrih Hajne: Veç ajo di për dhimbjen time…

Atje, majë shkëmbit të lartë, Këndon ëmbëlsisht Lorelai; Dhe petku i shtatit, i artë, Dhe krehri në dorën e saj.

Hajnrih Hajne: Zonjusha buzë detit

hajne

Hajne: Përsëri të njëjtit sy që dikur shpirtin ma ndiznin

Hajnrih Hajne

Hajnrih Hajne: Kisha dikur një të bukur…

123Faqja 2 nga 3
reklamë
© Portali ObserverKult 2019. Të gjitha të drejtat janë të rezervuara